Jesteś w:

Formularz wyszukiwania

WYSTAWA "PULS FOTOGRAFII"


 

Wystawa dzieł z kolekcji Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych

21 sierpnia - 25 września 2009

Warsztaty Kultury, ul. Popiełuszki 5, 20-052 Lublin

Wystawa objęła prace artystów takich, jak: Włodzimierz Borowski, Justyna Gryglewicz, Zuzanna Janin, Grzegorz Kowalski, Danuta Kuciak, Zofia Kulik, Zdzisław Kwiatkowski, Sławomir Marzec, Natalia LL, Irena Nawrot, Renata Plaga (poezja), PSF (Cezary Klimaszewski, Tomasz Kozak, Tomasz Malec), Krzysztof Pruszkowski, Zygmunt Rytka, Diet Sayler, Tomasz Sikora, Cezary Skubiszewski (muzyka), Mikołaj Smoczyński, Jan Świdziński.

Pod honorowym patronatem Prezydenta Miasta Lublin Adama Wasilewskiego.

 

Wprowadzenie

 

Wyspółczesna fotografia artystyczna nacechowana jest wielofunkcyjnością, różnorodnością nurtów i tendencji, wymyka się tym samym określonej estetyce, jednemu kodowi interpretacji. Wystawa Puls fotografii ma na celu ukazanie tej różnorodności, jest próbą określenia głównych obszarów aktywności fotografa dzisiaj. Prezentuje przemiany formalne oraz nowe funkcje i zastosowania fotografii, jak też jej powiązania z innymi mediami. Dukty problemowe wystawy oddają charakterystyczne kierunki przemian współczesnej fotografii artystycznej. Są to: „Dokument”, „Eksperyment”, "Szkoła patrzenia", „Narracje postkonceptualne” oraz „Fotografia i inne media”. Prace pochodzą z kolekcji oraz depozytów Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.
 

Dokument

 

1_1.jpg

Włodzimierz Borowski, Uczulanie na kolor, 1968 (dokumentacja VIII Pokazu synkretycznego)

 

Fotografia nie zatraca dzisiaj swej pierwotnej funkcji dokumentacyjnej, jednak w obszarze dokumentowania sztuki odległa jest od dokumentacji rodzinnej czy też reportażowej, nabiera cech odrębnych, dalekich od obiektywizmu i emocjonalnej rejestracji, staje się osobną formą sztuki. Artystyczna fotografia dokumentacyjna tworzy „ikonę” wydarzenia, zachowuje moment kulminacyjny akcji artystycznej (Włodzimierz Borowski). W przypadku tworzenia zapisu wydarzeń artystycznych typu performance fotografia okazuje się jednak czymś więcej – medium pozwalającym rozwijać rodzaj gry albo zabawy w obszarze akcji prowadzonej przez artystę; daleka od reporterskiego „chwytania” motywu wprowadza rodzaj interpretującego uporządkowania (Zdzisław Kwiatkowski). Jeszcze inaczej zastosowana może być środkiem perswazyjnym, mającym na celu przekonanie widza do przyjęcia określonej perspektywy widzenia i zaakceptowania tezy, jaką stawia artysta (PSF).
Status dokumentu fotograficznego nie jest zatem jednoznaczny, raczej wieloznaczny, a sam akt rejestracji jest często punktem wyjścia do manipulowania informacją, którą niesie w sobie obraz fotograficzny.

 

Eksperyment


Nr.13.Natalia.LL.jpg  

Natalia LL, Ultima Thule, z cyklu Volucres Coeli, 2004

 

Od czasów awangardy w pierwszych dekadach XX wieku fotografia okazywała się dogodnym narzędziem eksperymentów formalnych i odkrywania „nowego” w sztuce. Procesy te przebiegały rozmaitymi ścieżkami, obejmując rozkwit nowych technik, jak i operowanie na negatywach, odbitkach, fotomontowanie, eksperymenty ze światłem, czasem naświetlania, obrazem abstrakcyjnym, surrealnym itp. Te dążenia odżyły w kręgu neoawangardy rozwijającej na świecie, jak i w Polsce nowe kierunki poszukiwań począwszy od lat 60. XX wieku. Wtedy też na nowo ujawniła się moc obrazu fotograficznego. W historii polskiej fotografii w tym obszarze działań zaznacza się działalność Zbigniewa Dłubaka czy – reprezentowanej na wystawie – Natalii LL, która na różne sposoby podejmowała eksperymenty zarówno z formą obrazu fotograficznego, jak i jego ikoniką. W inny sposób postulat eksperymentu podjął Krzysztof Pruszkowski, szczególnie w słynnym cyklu Fotosyntezy, a jeszcze inaczej Diet Sayler, który zestawia niezwykle subtelne obrazy architektury z formami geometrycznymi, odwołując się do konstruktywistycznych postulatów ładu, porządku i formalnej harmonii.

 

Szkoła patrzenia

 

7.jpg

Mikołaj Smoczyński, z cyklu Podwójny horyzont, 2001

 

Fotografia wypełniła nową treścią tradycyjną metaforę obrazu pojętego jako „okno” otwarte na świat przedstawiony. Nie rezygnuje ona z realizacji postulatu uważnego patrzenia, zaś optyka i operowanie środkami formalnymi, które oferuje narzędzie, jakim jest aparat, pozwala osiągać efekty obrazu precyzyjnego, „pięknego”, który posiada wysokie walory estetyczne. W nurcie tym ujawnia się umiejętność drobiazgowego komponowania, skrupulatnego opisywania przedmiotu i przestrzeni, a powstający dzięki temu obraz jest bytem osobnym, uchwytnym w sobie tylko właściwej formie.
W fotografiach Mikołaja Smoczyńskiego można dostrzec przeniesienie tradycyjnych postulatów związanych z malarstwem, takich jak uważne patrzenie i trwanie przy motywie, w obszar fotografii. Komplikowanie procesu seryjnej rejestracji wybranych motywów za pomocą konceptualnej formuły analitycznej nadaje tej fotografii odrębny sens artystyczny. Podobnie jest u Zygmunta Rytki, gdzie uważne patrzenie prowadzi do precyzyjnego zapisu „geografii” i „topografii” ciała. Powiększenia jego fragmentów posiadają swoisty walor poznawczy, pozwalają przyjrzeć się liniom papilarnym, zagłębieniom skóry, samej materii ciała i elementów natury, które są wnikliwie zobaczone/przeanalizowane i jako takie – zarejestrowane.

 

Narracje postkonceptualne

 

8.jpg

Zofia Kulik, Wszystko się zbiega w czasie i przestrzeni, aby się rozproszyć, aby się zbiec, aby się rozproszyć, no i tak dalej...(III), 1992

 

Intelektualne nawarstwienie konceptualizmu oddziałało również na te tendencje w fotografii, szczególnie w ostatnich dekadach, w których – obok eksperymentu formalnego – pojawia się postulat narracji, metafory, nadający fotografii status narzędzia komunikowania rozmaitych sensów. Najciekawsze rezultaty osiągają ci fotografowie, którzy potrafią łączyć „historię opowiedzianą” z walorami estetycznymi obrazu fotograficznego. Wystawa ukazuje kanoniczne dla tej tendencji prace Zofii Kulik, gdzie – nie tyle linearna, co metaforyczna – narracja odnosi się do relacji między płciami, statusu mężczyzny postrzeganego z perspektywy feministycznej, uwikłań społeczno-politycznych, kontekstów ideologicznych, mających wpływ na sposób funkcjonowania jednostki w społeczeństwie. W inny sposób narracja pojawia się w pracach fotograficznych Ireny Nawrot i Danuty Kuciak, które – przy wszystkich różnicach – podejmują wątek prywatnych mitologii, osobistego przeżywania świata, ujawnianego w formie fotograficznego obrazu bądź też serii obrazów. Także w młodym pokoleniu można dostrzec dążenie do intelektualizowania obrazu fotograficznego, czego przykładem są pokazywane na wystawie prace Justyny Gryglewicz.
 

Fotografia i inne media

 

13.jpg

Jan Świdziński, Gesty (fragment), 2002

 

Fotografia wchodzi dzisiaj szczególnie chętnie w rozmaite związki z innymi mediami, zwłaszcza z obrazem ruchomym, staje się elementem sztuki instalacji; jest jednym z narzędzi, którymi posługuje się artysta uprawiający różne media. Na wystawie ta tendencja zaznaczona jest dziełami takich artystów, jak: Grzegorz Kowalski, Sławomir Marzec, Jan Świdziński i Tomasz Sikora. Pierwszy zestawił fotografie betonowych portretów-masek (zmontowanych w formie lightboxu) z filmem rejestrującym stopniową erozję rzeźb pod wpływem fal morskich. Natomiast praca Jana Świdzińskiego jest zapisem performance’u dotyczącego „mowy ciała” i wykorzystuje zarówno fotografię, jak i film. Z kolei Sławomir Marzec zestawia film z techniką komputerowego fotomontażu, a w niezwykłym projekcie Tomasza Sikory, Renaty Plagi i Cezarego Skubiszewskiego spotykają się różne sztuki: fotografia, animacja fotograficzna, sztuka słowa i muzyka.
 

Puls fotografii –
wystawa dzieł z kolekcji Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych

 

21 sierpnia – 25 września 2009
 

Organizator wystawy: Lubelskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych
ul. Peowiaków 12, 20-007 Lublin
www.zacheta.lublin.pl
Współorganizator: Warsztaty Kultury – Filia Centrum Kultury w Lublinie
Kurator wystawy: Piotr Majewski
Aranżacja i koordynacja wystawy: Zbigniew Sobczuk
Program edukacyjny: Paulina Zarębska
Współpraca: Anna Gładysz, Monika Schmeichel

Patronat medialny:
Arteon, Obieg, Gazeta w Lublinie, TVP Kultura, Radio Lublin

Wystawa zrealizowana dzięki pomocy finansowej:
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Miasta Lublin – kandydata do tytułu Europejskiej Stolicy Kultury 2016

Informacje praktyczne

Miejsce wystawy:
Warsztaty Kultury – Filia Centrum Kultury w Lublinie
ul. Popiełuszki 5
20-052 Lublin
tel. 0 81 533 08 18

Dojazd:

Autobusy: 2, 4, 13, 15

Godziny otwarcia:

Od wtorku do niedzieli: 12.00-18.00
Dostęp dla niepełnosprawnych
Wstęp wolny

Edukacja:

Oprowadzanie po wystawie w każdą sobotę, o godz. 12.00 (ok. 1h, grupy do 20 osób, rezerwacja telefoniczna) Anna Gładysz, tel. 0 81 533 08 18
Warsztaty dla dzieci i młodzieży: po uzgodnieniu telefonicznym (oferta dla szkół i instytucji kultury, rezerwacja telefoniczna)
Paulina Zarębska, tel. 0 605 615 959

Publikacje:

Folder – przewodnik po wystawie (bezpłatny)

WRÓĆ