Jesteś w:

Formularz wyszukiwania

ZIEMSKI - PRZESTRZEŃ

ZIEMSKI - PRZESTRZEŃ

wystawa dzieł z kolekcji sztuki współczesnej Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych
oraz ze zbiorów Muzeum Lubelskiego w Lublinie

artyści biorący udział w wystawie: Włodzimierz Borowski, Jakub Ciężki, Mariusz Drzewiński, Tytus Dzieduszycki-Sas, Stanisław Fijałkowski, Koji Kamoji, Piotr Kmieć, Piotr Korol, Tomasz Malec, Sławomir Marzec, Włodzimierz Pawlak, Józef Robakowski, Janek Simon, Mikołaj Smoczyński, Urszula Ślusarczyk, Marian Warzecha, Tomasz Zawadzki, Jan Ziemski

 

Wystawa prezentuje twórczość Jana Ziemskiego w powiązaniu z aktualnymi odniesieniami artystycznymi, konfrontuje prace współtwórcy lubelskiego nurtu nowoczesności z dziełami wybranych malarzy współczesnych. Malarstwo Ziemskiego wpisujące się w różne fazy rozwoju powojennej sztuki, domaga się odczytania na nowo, wydaje się również inspirującym wzorcem dla zrozumienia aktualnych zjawisk artystycznych. Zgromadzone dzieła w Lubelskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych oraz Muzeum Lubelski w Lublinie pozwalają pokazać złożony dialog między twórczością nestora lubelskiej nowoczesności a współczesnymi poszukiwaniami artystycznymi.
Jan Ziemski, współzałożyciel Grupy „Zamek”, podejmował charakterystyczne dla sztuki nowoczesnej problemy rewizji formuły malarskiej. Kolejne fazy jego twórczości, wyróżnione odmienną estetyka, konsekwentnie realizowały problem poszerzonego obrazowania. Twórczość Jana Ziemskiego rozwijała temat obserwacji i przedstawienia przestrzeni, stapiając porządek iluzji i konkretności materii. Jego wczesne poszukiwania malarskie wyznaczał tzw. „cykl kosmiczny”. Reprezentuje on zarówno zainteresowania naukowe artysty, a jednocześnie charakterystyczne dla sztuki drugiej połowy lat 50. eksperymenty ze zwielokrotnioną perspektywą malarską, odzwierciedlającą tzw. przestrzeń nieeuklidesową. Regularne, geometryczne kształty ujęte mocnym, czarnym konturem i wydobyte czystymi, jasnymi barwami tworzyły dynamiczną konstelację form, ustanawiających plastyczne relacje obrazu, naśladując przekształcenia przestrzenni warunkowane gwałtownym ruchem. Następną fazę twórczości artysty wyznaczały „Formury” – autorskie interpretacje malarstwa materii. Układając na powierzchni obrazu swobodne kompozycje z grubych warstw gipsu, ziaren kawy, drobnych kamyków, piasku, Ziemski scalał je jednorodną kolorystyką. „Formury” wydobyte warstwami „materii” łączyły twardość, materialność, ziemistość substancji ze swobodnie unoszącymi się, sferycznymi formami obrazującymi zmienność układów galaktycznych. Wiązały wymiar mikro i makro jako dwóch wariantów rozpoznawania malarskiej przestrzeni – bliskiej, możliwej do dotyku i odległej, rozproszonej, przypominającej obserwację kosmosu. W latach 60. artysta zaproponował inny sposób myślenia o obrazie i przestrzeni. Rozpoczął, rozciągnięty na kolejne dekady projekt sztuki opartej na pryncypiach geometrii. „Obrazy optyczne” powstawały w wyniku powiązania malarskiej płaszczyzny z giętymi listwami regularnie mocowanymi do obrazu. Relacja między płaszczyzną a przestrzenią przyjęła swój dosłowny, materialny wymiar trójwymiarowych form osadzonych na prostokątnej płaszczyźnie. Tak skomponowany układ stał się zaproszeniem do wizualnego doświadczenia jednocześnie statycznej i dynamicznej struktury obrazów, zmiennego rozpoznawania uporządkowanych, rytmicznie określonych form.
Twórczość Ziemskiego samodzielnie podejmująca awangardowe programy artystyczne – abstrakcji, informelu, op-artu – wiązała swobodę wyobraźni ze zdyscyplinowaną organizacją formy. Wpisywała się w dawny topos poszukiwania związków między sztuką i nauką. W artystycznej interpretacji Ziemski umożliwiał obserwację dalekiej i bliskiej przestrzeni – erupcje sił kształtujących wymiar kosmiczny oraz wzajemne oddziaływanie zjawisk optycznych i eksperymentów wywiedzionych z psychologii percepcji.
Zasadnicze przesłanie Ziemskiego dotyczyło rozumienia sztuki jako eksperymentu pozwalającego zrozumieć zasady obserwacji rzeczywistości. Ten postulat stanowi również ważny wzorzec postawy awangardowej, bliski współczesnym realizacjom artystycznym.

 

ziemski_obiekt1_01a_web.jpg 

Jan Ziemski, Z cyklu Refleksy, 1965-1975, technika mieszana, deska, akryl, 49 x 49 x 9 cm
Kolekcja Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Depozyt dzięki uprzejmości Teatru im. J. H. Andersena w Lublinie
 

 

Borowski_Oko_proroka_web.jpg     

Włodzimierz Borowski, Oko Proroka (Kompozycja XIX), 1957, nitro, płyta pilśniowa, 71 x 82,5 cm
Własność Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w depozycie Galerii Labirynt. Sfinansowano w ramach Narodowego Programu Kultury Znaki Czasu i mecenatu Janusza Palikota
 

 

Tytus_Dzieduszycki_Krata_1959_.JPG     

Tytus Dzieduszycki-Sas, Krata, 1959, asamblaż, szkło syntetyczne, metal, olej, płyta pilśniowa, 38 x 56 cm
Własność Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w depozycie Galerii Labirynt. Sfinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
 

 

 Mikolaj_Smoczynski_Bialy_obraz.jpg

Mikołaj Smoczyński, Biały obraz, 1996-2000; 2004-2005, technika własna, 136,5 x 258,5 x 5 cm
Kolekcja Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Dar Ministra Kultury Waldemara Dąbrowskiego
 

 

Koji_Kamoji_Lodki_z_trzciny_I.jpg

Koji Kamoji, Łódki z trzciny I, 1998, deska, grunt malarski, metal, kamień, 42 x 60 x 6 cm
Własność Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w depozycie Galerii Labirynt. Sfinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
 

 Jakub_Ciezki_Linie_2.jpg

Jakub Ciężki, Linie 2, 2009, technika mieszana, płótno, dyptyk - 240 x 150 cm
Własność Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w depozycie Galerii Labirynt. Dar artysty

 

baner-3_1.jpg

PROJEKT_ZREALIZOWANY_DZIEKI_WSPARCIU_ML_RGB.jpg

 

WRÓĆ